TSK Yasak Edilen Yerlere Girmek: Askerî Üniformayla Bara Gitmenin Disiplin Cezası ve Hukuki Şartları

Türk Silahlı Kuvvetlerinde askerî disiplin, personelin yalnızca görev sırasında yerine getirmesi gereken yükümlülüklerle sınırlı değildir. […]

Türk Silahlı Kuvvetlerinde askerî disiplin, personelin yalnızca görev sırasında yerine getirmesi gereken yükümlülüklerle sınırlı değildir. Askerî personelin görev dışında gerçekleştirdiği bazı davranışlar, taşıdığı üniformanın temsil ettiği kurumsal kimlik ve askerlik mesleğinin gerektirdiği saygınlık nedeniyle disiplin hukuku kapsamında değerlendirilebilmektedir. Özellikle askerî üniformanın kullanıldığı yerler, personelin toplum içerisindeki davranışları ve garnizon komutanlıklarınca belirlenen yasaklara uygun hareket edilmesi, askerî disiplin sisteminin önemli unsurları arasında bulunmaktadır. Bu kapsamda TSK yasak edilen yerlere girmek disiplinsizliği, 6413 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Disiplin Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde açıkça düzenlenmiştir.

6413 sayılı Kanun kapsamında resmî üniforma ile genelev, kumarhane, meyhane, bar ve benzeri yerlere girmek, aylıktan kesme cezasını gerektiren disiplinsizliklerden biridir. Aynı düzenlemede, garnizon komutanlıklarınca girilmesi yasaklanan diğer yerlere üniformayla gidilmesi de yaptırıma bağlanmıştır. Ancak kanun hükmünün uygulanabilmesi için yalnızca askerî personelin belirli bir işletmeye girdiğinin tespit edilmesi yeterli değildir. Personelin olay sırasında resmî üniforma giyip giymediği, girilen yerin gerçek niteliği, varsa garnizon komutanlığınca getirilen yasağın kapsamı ve isnat edilen davranışın somut delillerle ortaya konulup konulmadığı birlikte değerlendirilmelidir.

Özellikle askerin sivil kıyafetle bara gitmesi ile askerî üniformayla bara girmesi, disiplin hukuku bakımından aynı değildir. Kanun koyucu, 18/1-e maddesinde yasaklanan fiili tanımlarken resmî üniforma unsuruna açıkça yer vermiştir. Bu nedenle ilgili personelin hangi kıyafetle bulunduğunun belirlenmesi, disiplinsizliğin kanuni unsurlarının oluşup oluşmadığı bakımından belirleyici niteliktedir. Bununla birlikte sivil kıyafetle gerçekleştirilen bir davranışın başka bir kanuni disiplin hükmünü ihlal edip etmediği ayrı bir hukuki meseledir.

Diğer taraftan her alkollü restoranın, otelin veya eğlence işletmesinin doğrudan bar ya da meyhane olarak kabul edilmesi mümkün değildir. İşletmenin ruhsatı, fiilî faaliyet konusu, müşteri kabul biçimi ve olayın gerçekleştiği bölüm dikkate alınmadan yalnızca işletmede alkollü içki satılmasından hareketle disiplin cezası uygulanması hukuki tartışmalara neden olabilir. Özellikle otellerin restoran bölümleri, sosyal tesisler ve birden fazla faaliyet alanı bulunan işletmeler bakımından girilen yerin gerçek niteliğinin araştırılması gerekmektedir.

Bu yazıda, askerî üniformayla bara girmenin cezası, sivil kıyafetle bar veya meyhaneye gidilmesinin hukuki sonuçları, garnizon komutanlıklarınca yasaklanan yerlerin nasıl belirlendiği, yasak kararının personele bildirilmesi, aylıktan kesme cezasının hesaplanması, disiplin soruşturmasında ispat ve savunma hakkı ile konuya ilişkin tarihsel emsal Askerî Yargıtay kararları ayrıntılı biçimde incelenmektedir.

6413 Sayılı Kanun’a Göre Yasak Edilen Yerlere Girmek Nedir?

Yasak edilen yerlere girmek, Türk Silahlı Kuvvetleri personelinin resmî üniformayla kanunda açıkça sayılan bazı yerlere veya garnizon komutanlıklarınca girilmesi yasaklanan diğer mahallere girmesi şeklinde gerçekleşen disiplinsizliktir.

6413 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Disiplin Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde söz konusu fiil şu şekilde düzenlenmiştir:

Madde 18/1-e – Yasak edilen yerlere girmek:

“Resmî üniforma ile genelev, kumarhane, meyhane, bar ve benzeri yerler ile girilmesi garnizon komutanlıklarınca yasaklanmış diğer yerlere girmektir.”

Kanun metninde belirtilen davranışlar incelendiğinde, yasağın iki temel kapsamı bulunduğu görülmektedir. Bunlardan ilki, resmî üniformayla genelev, kumarhane, meyhane, bar ve bunlara benzer yerlere girilmesidir. İkincisi ise garnizon komutanlıklarının ayrıca yasakladığı diğer yerlere resmî üniformayla girilmesidir.

Bu ayrım, disiplin soruşturmasında uygulanacak hukuki değerlendirmenin belirlenmesi bakımından önem taşımaktadır. Zira kanunda açıkça sayılan yerlere üniformayla girilmesi için ayrıca garnizon komutanlığınca özel bir yasaklama kararı alınması gerekmemektedir. Buna karşılık kanunda açıkça sayılmayan bir yerin garnizon komutanlığı tarafından yasaklandığı ileri sürülüyorsa, söz konusu yasağın gerçekten mevcut olup olmadığı, kapsamı ve ilgili personel bakımından bağlayıcılığı araştırılmalıdır.

Özellikle kanun hükmünde geçen “bar ve benzeri yerler” ifadesi, idareye sınırsız yorum yetkisi vermemektedir. Bir işletmenin kanunda sayılan yerlere benzer nitelikte olup olmadığı belirlenirken faaliyet konusu, işletme biçimi ve ilgili düzenlemenin korunmasını amaçladığı hukuki değer dikkate alınmalıdır.

Dolayısıyla askerî personelin herhangi bir sosyal tesise, restorana veya eğlence işletmesine girmiş olması, yalnızca işletmenin alkollü içki satması veya gece saatlerinde faaliyet göstermesi nedeniyle doğrudan 18/1-e maddesi kapsamında değerlendirilemez.

Yasak Edilen Yerlere Girmek Disiplinsizliğinin Hukuki Şartları

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesi kapsamında aylıktan kesme cezası uygulanabilmesi için isnat edilen davranışın kanuni unsurlarının somut olayda gerçekleşmesi gerekmektedir. Özellikle resmî üniforma unsurunun bulunması, girilen yerin hukuki niteliği ve varsa garnizon komutanlığının yasaklama kararının kapsamı ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

Resmî Üniforma Giyilmiş Olması

Yasak edilen yerlere girmek disiplinsizliğinin temel unsurlarından biri, personelin ilgili yere resmî üniforma ile girmiş olmasıdır.

Kanun koyucu, 18/1-e maddesinde personelin yalnızca askerî statüde bulunmasını yeterli görmemiş, fiilin resmî üniformayla gerçekleştirilmesini özellikle düzenlemiştir. Bu nedenle askerî personelin sivil kıyafetle bir bara veya meyhaneye gitmesi, tek başına bu bent kapsamında aylıktan kesme cezası verilmesini haklılaştırmaz.

Örneğin görev dışında ve izinli olduğu sırada sivil kıyafetle bir restorana veya bara giden astsubayın davranışı ile aynı yere resmî üniformasıyla giren astsubayın davranışı, 6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesi bakımından farklıdır.

Bununla birlikte sivil kıyafetle gerçekleştirilen bir davranışın hiçbir koşulda disiplin sorumluluğu doğurmayacağı da söylenemez. Özellikle askerlik mesleğinin saygınlığını zedeleyen başka davranışların gerçekleştirilmesi veya farklı bir kanuni disiplin hükmünün unsurlarının oluşması hâlinde ayrı değerlendirme yapılabilir.

Ancak bu durumda uygulanacak disiplin hükmünün kendi kanuni unsurlarının somut olayda gerçekleşmiş olması gerekmektedir. Üniforma şartını taşımayan bir davranışın yalnızca benzer görüldüğü gerekçesiyle doğrudan 18/1-e maddesi kapsamında cezalandırılması, hukuki belirlilik ve kanunilik ilkeleri bakımından sorun oluşturabilir.

Girilen Yerin Kanunda Sayılan veya Yasaklanan Yerlerden Olması

Disiplinsizliğin ikinci önemli unsuru, personelin girdiği yerin kanunda sayılan yerlerden biri olması veya garnizon komutanlığınca yasaklanmış bulunmasıdır.

6413 sayılı Kanun’da genelev, kumarhane, meyhane ve bar açıkça sayılmıştır. Bunun yanında bu yerlere benzer nitelikteki işletmeler ile garnizon komutanlıklarınca ayrıca yasaklanan mahaller de düzenlemenin kapsamına alınmıştır.

Ancak bir işletmenin hangi kategoriye girdiğinin belirlenmesinde yalnızca tabelasında kullanılan isme dayanılması yeterli değildir.

Örneğin bir işletmenin ticari unvanında “bar” kelimesinin bulunması ile fiilen bar olarak faaliyet göstermesi aynı değerlendirmeyi gerektirmeyebilir. Aynı şekilde ticari unvanında restoran yazan bir işletmenin fiilen bar veya gece eğlence mekânı olarak işletilmesi de mümkündür.

Bu nedenle işletmenin faaliyet ruhsatı, fiilen sunduğu hizmetler, kullanım amacı ve olay tarihinde hangi bölümünde bulunulduğu önem taşımaktadır.

Personelin İlgili Yere Girdiğinin İspatlanması

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesi, belirli yerlere girme davranışını yaptırıma bağlamaktadır. Dolayısıyla personelin yalnızca ilgili işletmenin yakınında bulunması, önünden geçmesi veya aynı binanın farklı bir bölümüne girmesi, tek başına yasak edilen yere girdiği sonucunu doğurmaz.

Örneğin bar olarak faaliyet gösteren bir işletmenin bulunduğu binanın girişinde bekleyen personelin durumu ile işletmenin iç mekânına girerek orada vakit geçiren personelin durumu aynı değildir.

Ayrıca personelin hangi nedenle ilgili yere girdiği de somut olayın değerlendirilmesinde önem taşıyabilir. Bilerek ve isteyerek eğlenmek amacıyla yasak yere girilmesi ile acil bir tehlikeye müdahale etmek veya hukuka uygun resmî görev yerine getirmek amacıyla girilmesi arasında önemli farklılık bulunmaktadır.

Bu nedenle disiplin soruşturmasında yer, zaman, kıyafet, davranışın gerçekleşme biçimi ve olayın diğer koşulları birlikte değerlendirilmelidir.

211 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu’nun 34. Maddesi

Yasak edilen yerlere girmek disiplinsizliğinin değerlendirilmesinde, 6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesiyle birlikte 211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu’nun 34. maddesinin de incelenmesi gerekmektedir.

211 sayılı Kanun’un 34. maddesinin (a) bendinde, Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarının üniforma giyme yükümlülüğü düzenlenmiş ve askerî personelin üniformasının şeref ve haysiyetini korumak zorunda olduğu belirtilmiştir.

Aynı maddede açıkça şu hükme yer verilmiştir:

“Barlar, genelevler, meyhaneler ile bunlara benzer yerlere askerler üniforma ile giremezler.”

Bu düzenleme, askerî üniformanın yalnızca görev sırasında kullanılan bir kıyafet olmadığını, aynı zamanda askerlik mesleğini ve Türk Silahlı Kuvvetlerinin kurumsal kimliğini temsil ettiğini göstermektedir.

Dolayısıyla kanun koyucu, askerî personelin özel hayatına ilişkin bütün sosyal faaliyetleri yasaklamak yerine, belirli mekânlara resmî üniformayla girilmesini ayrıca düzenlemiştir.

Özellikle personelin üniforma giydiği sırada toplum nezdinde askerî kurumu temsil etmesi, bu düzenlemenin temel gerekçelerinden biridir. Bu nedenle söz konusu yasağın amacı, yalnızca belirli işletmelere ilişkin sınırlama getirmek değil, askerî üniformanın temsil ettiği kurumsal saygınlığın korunmasını sağlamaktır.

Bununla birlikte üniformanın saygınlığını koruma amacı, kanunda açıkça düzenlenen fiilin unsurlarının sınırsız biçimde genişletilmesine imkân tanımaz.

Disiplin işleminin hukuka uygunluğu bakımından personelin gerçekten üniformalı olup olmadığı, girdiği yerin yasak kapsamında bulunup bulunmadığı ve diğer kanuni şartlar ayrı ayrı incelenmelidir.

Askerin Üniformayla Bara Girmesi Yasak mı?

Askerin üniformayla bara girmesi, 211 sayılı İç Hizmet Kanunu’nun 34. maddesi ve 6413 sayılı Disiplin Kanunu’nun 18/1-e maddesi kapsamında yasaklanmıştır.

Kanun hükmünde barlar açıkça sayıldığından, askerî personelin üniformayla bir bara girmesinin disiplin hukuku bakımından değerlendirilmesi için ayrıca garnizon komutanlığınca bu işletmenin yasaklanmış olması şart değildir.

Ancak burada bar kavramının hangi işletmeleri kapsadığı önemlidir. Günümüzde bar adı altında faaliyet gösteren işletmelerin kullanım biçimi ve sunduğu hizmetler birbirinden farklı olabilir. Özellikle otellerin bünyesindeki içecek servis alanları, restoranlara bağlı bölümler ve gece eğlence işletmeleri arasında hukuki değerlendirme bakımından farklılıklar ortaya çıkabilir.

Bu nedenle yalnızca işletmenin adında bar ifadesinin bulunması veya mekânda alkollü içki satılması üzerinden kesin sonuca ulaşılması doğru değildir. İşletmenin esas faaliyet konusu ve personelin hangi bölüme girdiği araştırılmalıdır.

Örneğin bir otelin lobisinde bulunan ve misafirlere içecek servisi yapılan alan ile bağımsız şekilde gece eğlencesi amacıyla işletilen bir barın aynı özelliklere sahip olduğu peşinen kabul edilmemelidir.

Bununla birlikte işletmenin niteliğinin tartışmalı olması, askerî personelin üniformayla her türlü eğlence mekânına serbestçe girebileceği anlamına gelmez. Özellikle askerî kıyafet ve garnizon talimatlarıyla getirilen sınırlamaların da değerlendirilmesi gerekmektedir.

Üniformayla Bara Giren Askerin Alkol İçmesi Şart mıdır?

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde düzenlenen yasak, belirli yerlere resmî üniformayla girilmesine ilişkindir. Bu nedenle kanuni unsurların gerçekleştiği bir olayda, personelin ayrıca alkollü içki tüketmiş olması zorunlu değildir.

Örneğin resmî üniformasıyla kanun kapsamında bar niteliğinde bulunan bir işletmeye eğlenmek amacıyla giren personelin hiç alkol tüketmemesi, tek başına yasak yere girme fiilini ortadan kaldırmaz.

Ancak personelin işletmeye hangi nedenle girdiği ve davranışın gerçekleşme koşulları ayrıca önem taşıyabilir. Resmî bir görevin yerine getirilmesi veya zorunlu müdahale gibi durumlar, sıradan sosyal amaçlı girişten farklı değerlendirilmelidir.

Dolayısıyla üniformayla bara girmek ile görevde alkollü içki içmek, birbirinden ayrı disiplin fiilleridir. Bunların kanuni unsurları ve uygulanacak hükümleri karıştırılmamalıdır.

Askerî Personel Sivil Kıyafetle Bara Gidebilir mi?

Askerî personelin sivil kıyafetle bara gitmesi, 6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesi bakımından özellikle değerlendirilmesi gereken bir konudur.

Kanun hükmünde resmî üniforma açıkça kurucu unsur olarak düzenlendiğinden, askerî personelin sivil kıyafetle bara gitmesi, yalnızca bu davranış nedeniyle 18/1-e maddesinde tanımlanan disiplinsizliği oluşturmaz.

Bu nedenle görev dışında sivil kıyafetle bir bara giden personel hakkında yalnızca yasak edilen yerlere girmek gerekçesiyle aylıktan kesme cezası uygulanması, fiilin kanuni tanıma uygunluğu bakımından tartışmalı olacaktır.

Ancak burada iki hususun birbirinden ayrılması gerekmektedir.

İlk olarak, 18/1-e maddesindeki üniforma şartının gerçekleşmemesi, ilgili davranışın bu bent kapsamında cezalandırılmasına engel olabilir.

İkinci olarak, personelin olay sırasında gerçekleştirdiği başka davranışların farklı disiplin hükümlerini ihlal edip etmediği ayrıca değerlendirilebilir.

Örneğin sivil kıyafetle bir eğlence işletmesine giden personelin daha sonra askerlik mesleğinin saygınlığıyla bağdaşmayan ve kanunda ayrıca tanımlanan fiiller gerçekleştirmesi durumunda, bu davranışların kendi kanuni şartları çerçevesinde incelenmesi mümkündür.

Bununla birlikte askerî personelin özel hayatı bakımından yalnızca genel ahlaki değerlendirmelere veya idarenin subjektif kanaatlerine dayanılarak disiplin yaptırımı uygulanması hukuken yeterli değildir.

Disiplin sorumluluğu bakımından belirleyici olan, somut davranışın ilgili kanuni düzenlemenin unsurlarını taşımasıdır.

Üniformayla Meyhaneye Girmek Disiplin Cezası Gerektirir mi?

211 sayılı İç Hizmet Kanunu’nun 34. maddesi ile 6413 sayılı Disiplin Kanunu’nun 18/1-e maddesinde meyhaneler açıkça yasak kapsamındaki yerler arasında sayılmıştır.

Bu nedenle askerî personelin resmî üniformayla meyhaneye girmesi, kanuni şartların gerçekleşmesi hâlinde aylıktan kesme cezasına neden olabilir.

Ancak meyhane niteliğinin belirlenmesinde işletmenin ticari unvanı kadar fiilî faaliyet konusu da önem taşımaktadır.

Örneğin yalnızca yemek servisi yapılan ve alkollü içki de satılan bir restoran ile esas itibarıyla içki tüketimi ve buna bağlı eğlence amacıyla faaliyet gösteren meyhane arasında farklılık bulunabilir.

Bu nedenle her alkollü restoranın kendiliğinden meyhane olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Özellikle bir işletmenin restoran ruhsatına sahip olması, alkollü içki servis etmesi veya müzik yayını yapması gibi özellikler tek başına kesin sonuca ulaşılması için yeterli olmayabilir.

Disiplin soruşturmasında işletmenin esas niteliğinin belirlenmesi ve personelin bulunduğu bölümün özelliklerinin araştırılması gerekir.

Askerî Üniformayla Kumarhaneye Girmek Disiplin Suçu mudur?

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde kumarhaneler de açıkça sayılmıştır. Bu nedenle askerî personelin resmî üniformayla kumarhane niteliğindeki bir yere girmesi, aylıktan kesme cezasını gerektiren disiplinsizlik kapsamında değerlendirilebilir.

Ancak kumarhaneye girmek ile kumar oynamak aynı hukuki kavram değildir.

Kumarhaneye üniformayla girmek, 6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde düzenlenen bir disiplinsizliktir.

Buna karşılık askerî mahal içerisinde kumar oynamak, aynı Kanun’un 19/1-i maddesinde hizmet yerini terk etmeme cezasını gerektiren ayrı bir disiplinsizlik olarak düzenlenmiştir.

Bu nedenle kumarhane niteliğindeki bir yere giren personelin yalnızca mekânda bulunduğu mu, yoksa ayrıca kumar oynadığı mı ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

Örneğin bir personelin üniformayla kumarhaneye girdiği ancak herhangi bir kumar oyununa katılmadığı olayda, öncelikle 18/1-e maddesindeki fiilin unsurları araştırılmalıdır.

Buna karşılık personelin ayrıca kumar oynadığı iddia ediliyorsa, kumar oynama fiilinin kendi kanuni unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği incelenmelidir.

Aynı fiilin birden fazla disiplin hükmüne uygun olduğu durumlarda ise 6413 sayılı Kanun’un 4. maddesindeki bir fiil nedeniyle birden fazla disiplin cezası verilemeyeceği yönündeki düzenleme dikkate alınmalıdır.

Bu nedenle kumarhaneye girmek ve kumar oynamak fiillerinin birbirinden ayrılması, hem disiplin soruşturmasının hukuka uygunluğu hem de uygulanacak yaptırımın belirlenmesi bakımından önemlidir.

Garnizon Komutanlıklarınca Yasaklanan Yerler Nelerdir?

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde yalnızca genelev, kumarhane, meyhane ve barlar değil, girilmesi garnizon komutanlıklarınca yasaklanmış diğer yerler de düzenlenmiştir.

Bu nedenle askerî personelin üniformayla girmesinin yasaklandığı yerlerin kapsamı, bazı durumlarda ilgili garnizonda yürürlükte bulunan emir ve talimatlara göre belirlenebilir.

211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu’nun 45. maddesinde garnizon, içinde ve civarında kıta, karargâh veya askerî kurum bulunan meskûn yer olarak tanımlanmıştır.

Aynı Kanun’un 46 ve devamı maddelerinde garnizon komutanlığının görev ve yetkilerine ilişkin düzenlemeler bulunmaktadır.

Bu çerçevede garnizon komutanlıklarınca askerî personelin üniformayla girmesinde sakınca görülen belirli işletme veya yerler bakımından yasaklama kararları alınması mümkündür.

Ancak söz konusu yasakların hukuka uygunluğu, yalnızca garnizon komutanlığının yetkili makam olmasına bağlı değildir. Yasağın konusu, kapsamı, hangi personel bakımından geçerli olduğu ve personele ne şekilde bildirildiği de önem taşımaktadır.

Örneğin belirli bir garnizonda askerî üniformayla girilmesi yasaklanan eğlence işletmeleri tespit edilmişse, bu yasaklamanın somut olarak hangi yerlere ilişkin olduğunun belirlenmesi gerekir.

Yalnızca “uygunsuz yerlere girilmeyecektir” şeklindeki genel ve belirsiz ifadelerin hangi işletmeleri kapsadığı açık değilse, personelin hangi yasağı ihlal ettiği konusunda hukuki belirsizlik oluşabilir.

Bu nedenle garnizon komutanlıklarınca yasaklanan yerlere ilişkin disiplin işlemlerinde ilgili yasağın dayanağı, kapsamı ve personele bildirilme biçimi değerlendirilmelidir.

Garnizon Komutanlığının Yasak Kararı Personele Tebliğ Edilmek Zorunda mıdır?

Garnizon komutanlıklarınca yasaklanan yerler bakımından en önemli hukuki meselelerden biri, ilgili personelin bu yasaktan haberdar olup olmadığıdır.

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde, nöbet talimatına aykırılık fiilinde olduğu gibi açıkça “belirlenmiş ve tebliğ edilmiş” ifadesi kullanılmamaktadır. Bu nedenle bütün olaylarda yalnızca imza karşılığında tebliğ edilmiş yazılı bir emir bulunmadığı gerekçesiyle disiplinsizliğin oluşmadığı sonucuna ulaşılması doğru değildir.

Bununla birlikte garnizon komutanlığınca ayrıca getirilen bir yasağın personel bakımından bağlayıcılığının ve ihlal edildiği iddiasının değerlendirilmesinde, ilgili yasağın personele duyurulmuş olup olmadığı önem taşımaktadır.

Özellikle yasak kararının hiç yayımlanmaması, personele bildirilmemesi veya hangi işletmeleri kapsadığının belirlenememesi hâlinde, disiplin sorumluluğunun kusur unsuru bakımından hukuki tartışma doğabilir.

Bu nedenle disiplin soruşturmasında yasak kararının tarihi, yürürlüğe girdiği dönem, personele bildirilme usulü ve ilgili personelin yasaktan haberdar olduğunu gösteren deliller araştırılmalıdır.

Özellikle askerî personelin yeni bir garnizona atanması veya geçici görevle farklı bir garnizonda bulunması hâlinde, o garnizonda geçerli yasaklardan nasıl haberdar edildiği önem kazanabilir.

Ancak aynı gerekçeler, kanunda doğrudan sayılan bar, meyhane, genelev ve kumarhane gibi yerler bakımından ayrıca garnizon yasağı bulunması gerektiği şeklinde yorumlanmamalıdır.

Kanunun doğrudan yasakladığı yerler ile garnizon komutanlığının özel emirle yasakladığı diğer yerler arasında hukuki ayrım korunmalıdır.

Başka Garnizonda Görev Yapan Askerî Personel Yasaklardan Sorumlu mudur?

Askerî personelin sürekli görev yaptığı garnizon dışında başka bir garnizonda bulunması, özellikle geçici görev, kurs, eğitim ve izin dönemlerinde karşılaşılan bir durumdur.

Bu gibi hâllerde personelin girdiği yerin bulunduğu garnizonda özel bir yasaklama kararının mevcut olup olmadığı önem taşıyabilir.

Örneğin sürekli görev yaptığı garnizonda yasaklanmamış bir işletmenin, başka bir garnizon komutanlığınca üniformayla girilmesi yasaklanan yerler arasında bulunduğu ileri sürülebilir.

Ancak böyle bir durumda yalnızca yasak kararının varlığına dayanılarak disiplin sorumluluğu hakkında kesin sonuca ulaşılması doğru değildir.

Personelin ilgili garnizonda bulunduğu sırada hangi emirlere tabi olduğu, yasağın kapsamı ve kendisinin söz konusu yasaktan haberdar olmasının beklenip beklenemeyeceği değerlendirilmelidir.

Özellikle garnizonlar arasında farklı uygulamaların bulunduğu durumlarda, disiplin cezasının hukuka uygunluğu bakımından yasağın personel açısından öngörülebilir olması önem taşımaktadır.

Askerî Personelin Üniversite, Otel veya Restorana Üniformayla Girmesi Yasak mıdır?

Askerî personelin üniformayla girdiği bütün sosyal veya ticari işletmelerin 6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir.

Kanunda yasaklanan yerler açıkça sayılmış ve benzeri yerlere ilişkin bir düzenleme yapılmıştır. Ayrıca garnizon komutanlıklarınca belirli yerlere girilmesi yasaklanabilmektedir.

Bu nedenle bir otelin, restoranın, sosyal tesisin veya başka bir işletmenin sırf özel sektöre ait olması ya da alkollü içki servisi yapması, kendiliğinden yasak yere girme disiplinsizliğini oluşturmaz.

Örneğin askerî personelin üniformayla bir otelin toplantı salonunda resmî toplantıya katılması ile aynı otelde bağımsız olarak işletilen bir eğlence mekânına özel amaçla girmesi arasında farklılık bulunmaktadır.

Aynı şekilde askerî personelin üniformayla bir restoranda yemek yemesi, restoranın aynı zamanda alkollü içki servisi yapması nedeniyle doğrudan meyhaneye girme fiili olarak değerlendirilemez.

Bununla birlikte işletmenin fiilen bar veya meyhane olarak faaliyet gösterdiği ya da garnizon komutanlığınca özel olarak yasaklandığı durumlarda farklı sonuçlar ortaya çıkabilir.

Bu nedenle işletmenin esas faaliyet konusu ve personelin bulunduğu alanın özellikleri araştırılmalıdır.

Yasak Edilen Yere Yanlışlıkla veya Kısa Süreli Girmek Disiplin Cezası Gerektirir mi?

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde yasak edilen yere girme fiili düzenlenirken belirli bir asgari kalış süresi öngörülmemiştir.

Bu nedenle personelin ilgili yerde yalnızca kısa süre bulunmuş olması, kanuni unsurları gerçekleşen bir davranışı kendiliğinden hukuka uygun hâle getirmez.

Ancak kısa süreli girişin nedeni, personelin ilgili yerin niteliğini bilip bilmediği ve olay sırasında nasıl hareket ettiği önem taşıyabilir.

Örneğin personelin bir işletmenin bar olduğunu bilmeden içeri girmesi ve işletmenin niteliğini fark eder etmez ayrılması ile eğlenmek amacıyla bilerek aynı yere girmesi aynı hukuki değerlendirmeyi gerektirmeyebilir.

Özellikle garnizon komutanlığınca yasaklanan ancak dış görünüşünden bu niteliği kolayca anlaşılamayan bir yere girilmesi durumunda, personelin yasaktan haberdar olup olmadığı önem taşımaktadır.

Bununla birlikte bilmediği bir yasağın kendisine bildirilmesine rağmen ilgili yerde kalmaya devam eden personelin davranışı, ilk giriş anından farklı bir değerlendirmeyi gerektirebilir.

Bu nedenle disiplin soruşturmasında personelin yalnızca işletmede bulunduğunun tespit edilmesiyle yetinilmemeli, girişin gerçekleşme koşulları ve fiilin kusurlu olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Resmî Görev Nedeniyle Yasak Edilen Yere Girilmesi Disiplin Suçu mudur?

Yasak edilen yerlere girmek disiplinsizliği bakımından personelin ilgili yere hangi nedenle girdiğinin belirlenmesi önemlidir.

Askerî personelin kanunda sayılan bir yere eğlenmek, vakit geçirmek veya kişisel amaçlarla gitmesi ile görev gereği bulunması farklı hukuki durumlar oluşturabilir.

Örneğin yetkili makamlarca verilen hukuka uygun bir görevin yerine getirilmesi, acil bir tehlikeye müdahale edilmesi veya başka bir kişinin korunması amacıyla yasak kapsamındaki bir yere girilmesi hâlinde, davranışın hukuka uygunluk nedenleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekebilir.

Bu nedenle görev gereği gerçekleştirilen bir davranışın, yalnızca yasak kapsamındaki mekânda bulunulduğu gerekçesiyle doğrudan disiplin yaptırımına bağlanması doğru olmayabilir.

Ancak personelin gerçekte resmî görevle bağlantısı bulunmayan bir davranışı sonradan görev gerekçesiyle açıklamaya çalışması hâlinde de bu iddianın somut delillerle değerlendirilmesi gerekir.

Özellikle görevlendirme emirleri, olay tutanakları ve personelin hangi yetkiyle hareket ettiği önem taşımaktadır.

Yasak Edilen Yerlere Girmenin Cezası Nedir?

TSK yasak edilen yerlere girmek disiplinsizliğinin temel yaptırımı, 6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesi uyarınca aylıktan kesme cezasıdır.

Aylıktan kesme cezasının niteliği, aynı Kanun’un 12. maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenmiştir.

Bu hükme göre aylıktan kesme cezası, personelin sosyal güvenlik mevzuatına göre hesaplanan prime esas kazanç tutarından, Kanun’a ekli (1) sayılı çizelgede belirtilen oranlarda kesinti yapılmasıdır.

Dolayısıyla aylıktan kesme cezası, disiplin amirinin kişisel değerlendirmesine göre belirlediği herhangi bir para miktarının personelin maaşından kesilmesi anlamına gelmemektedir.

Kesinti oranının belirlenmesinde disiplin cezasını vermeye yetkili amirin kanuni yetkisi ve ilgili çizelgedeki sınırlar dikkate alınmalıdır.

Ayrıca kesintiye esas alınacak tutar, doğrudan personelin banka hesabına yatan net maaşı değildir. Kanunda açıkça belirtildiği üzere sosyal güvenlik mevzuatına göre hesaplanan prime esas kazanç tutarı esas alınmaktadır.

Özellikle aylıktan kesme cezasının hukuka uygunluğu değerlendirilirken fiilin gerçekleşip gerçekleşmediğinin yanında, uygulanan kesinti oranının ve hesaplamanın kanuna uygun olup olmadığı da incelenmelidir.

Yasak Edilen Yerlere Girmek Nedeniyle Bir Alt Disiplin Cezası Verilebilir mi?

6413 sayılı Kanun’un 14. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca disiplin amirleri, personelin olumlu hizmet, sicil ve disiplin safahatı ile eylemin niteliğini dikkate alarak bir derece hafif disiplin cezası uygulayabilir.

Bu nedenle yasak edilen yerlere girmek nedeniyle hakkında disiplin soruşturması yürütülen personelin geçmişinde disiplin cezası bulunmaması, olumlu sicile sahip olması veya olayın daha hafif değerlendirilmesini gerektiren koşullar içermesi hâlinde bir alt ceza uygulanması talep edilebilir.

Yasak edilen yerlere girmek fiilinin temel yaptırımı aylıktan kesme olduğundan, kanuni şartların gerçekleşmesi hâlinde bir derece hafif ceza olan hizmete kısmi süreli devam cezasının uygulanması gündeme gelebilir.

Ancak bu yetki, disiplin amirinin kanuni takdirine bağlıdır ve personelin mutlak hakkı niteliğinde değildir.

Özellikle 6413 sayılı Kanun’un 6. maddesi uyarınca takdir hakkının ölçülü, adaletli ve hakkaniyetli biçimde kullanılması gerekmektedir.

Bununla birlikte fiilin hiç gerçekleşmediğinin veya kanuni unsurlarının bulunmadığının ileri sürüldüğü durumlarda, öncelikle disiplin cezasının kaldırılması talep edilmelidir. Bir alt ceza talebi, fiilin oluşmadığına ilişkin esaslı hukuki itirazların yerine geçmemektedir.

Yasak Edilen Yerlere Girmek Hakkında Emsal Askerî Yargıtay Kararları

Yasak edilen yerlere girme fiiline ilişkin yargısal değerlendirmelerin önemli bir bölümü, 6413 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Disiplin Kanunu’nun yürürlüğe girmesinden önceki askerî disiplin mevzuatına dayanmaktadır.

Özellikle 477 sayılı Disiplin Mahkemeleri Kuruluşu, Yargılama Usulü ve Disiplin Suç ve Cezaları Hakkında Kanun’un 58. maddesinde, resmî üniformayla belirli yerlere girilmesi disiplin suçu olarak düzenlenmişti.

Söz konusu dönemde Askerî Yargıtay tarafından verilen kararlar, askerî üniforma unsurunun önemi, garnizon komutanlığınca getirilen yasaklardan personelin haberdar olup olmadığı ve hukuka uygunluk nedenleri bakımından açıklayıcı değerlendirmeler içermektedir.

Ancak bu kararların 6413 sayılı Kanun kapsamında verilmiş güncel disiplin cezası iptal kararları olmadığı özellikle belirtilmelidir.

Askerî Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 09.10.1959 Tarihli, E.4225, K.96 Sayılı Kararı

Askerî Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 9 Ekim 1959 tarihli kararı, sivil kıyafetle bara girilmesinin askerî disiplin mevzuatı bakımından değerlendirilmesine ilişkindir.

Karara ilişkin akademik incelemelerde, askerî personelin sivil kıyafetle bara gitmesi ile üniformayla bara girmesi arasındaki ayrımın ele alındığı belirtilmektedir.

Uyuşmazlığın temelinde, kanunda resmî üniformayla yasaklanan bir yere sivil kıyafetle girilmesinin, ayrıca verilen bir emre dayanılarak aynı disiplin suçu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği bulunmaktadır.

Askerî Yargıtay, kanunun belirli bir kıyafetle gerçekleştirilmesini yasakladığı fiilin kapsamının emir yoluyla genişletilmesini hukuki bakımdan değerlendirmiştir.

Karara ilişkin aktarımlarda, sivil kıyafetle bara giren astsubayın davranışının, üniformayla girme fiilini düzenleyen suçun unsurlarını oluşturmadığı yönündeki yaklaşım öne çıkmaktadır.

Bu karar, resmî üniforma şartının kanuni fiil tanımındaki önemini ortaya koyması bakımından tarihsel değer taşımaktadır.

Bununla birlikte kararın 1959 yılına ait olduğu, o tarihte yürürlükte bulunan askerî ceza ve disiplin hükümleri kapsamında verildiği ve güncel 6413 sayılı Kanun’un doğrudan uygulanmasına ilişkin olmadığı unutulmamalıdır.

Güncel bir uyuşmazlıkta sivil kıyafetle gerçekleştirilen davranışın başka bir disiplin hükmünü ihlal edip etmediği ayrıca değerlendirilmelidir.

Askerî Yargıtay 1. Dairesinin 20.04.1970 Tarihli, E.226, K.219 Sayılı Kararı

Askerî Yargıtay 1. Dairesinin 20 Nisan 1970 tarihli kararı, garnizon komutanlığınca yasaklanan bir yere girildiği iddiasında yasak kararının varlığının ve personelin bu karardan haberdar olup olmadığının önemini göstermektedir.

Karara ilişkin akademik aktarımlara göre olayda, askerî personelin şehir içerisindeki bir kahvehaneye girmesi nedeniyle yasak edilen yerlere girme fiilinin oluştuğu ileri sürülmüştür.

Ancak yapılan değerlendirmede, ilgili kahvehaneye girilmesinin garnizon komutanlığınca açıkça yasaklandığını gösteren emrin dosyada bulunup bulunmadığı ve personelin böyle bir yasaktan önceden haberdar olup olmadığı üzerinde durulmuştur.

Askerî Yargıtay, yasaklama emrinin varlığı ile ilgili personelin bu emri bilmesi veya bilmesinin gerektiğini gösteren delillerin önemine dikkat çekmiştir.

Bu kararın hukuki değeri, garnizon komutanlığınca ayrıca yasaklanan yerlere girilmesi nedeniyle disiplin sorumluluğu değerlendirilirken yasağın somut ve öngörülebilir olması gerektiğine ilişkin tarihsel yaklaşımında bulunmaktadır.

Güncel 6413 sayılı Kanun uygulamasında da özel yasak kararının kapsamının belirlenmesi ve personelin kusurunun araştırılması önem taşımaktadır.

Ancak 1970 tarihli kararın eski mevzuat kapsamında verildiği dikkate alınmalı ve güncel disiplin işlemleri bakımından doğrudan bağlayıcı bir sonuç taşıdığı varsayılmamalıdır.

Askerî Yargıtay 1. Dairesinin 18.04.1957 Tarihli, E.1171, K.1437 Sayılı Kararı

Askerî Yargıtay 1. Dairesinin 18 Nisan 1957 tarihli kararı, yasaklanan yere girilmesinden sonra personelin uyarıya uygun şekilde davranmasının hukuki değerlendirmeye etkisi bakımından önem taşımaktadır.

Karara ilişkin akademik açıklamalarda, garnizon komutanlığınca yasaklanan bir bara giren personelin uyarılması üzerine verilen süre içerisinde söz konusu yerden ayrıldığı belirtilmektedir.

Askerî Yargıtay, olayın gerçekleşme biçimini ve personelin uyarıya uygun davranmasını dikkate alarak, kanuni yasağı ihlal etme kastının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği üzerinde durmuştur.

Bu karar, yasak edilen yere girme davranışının her olayda yalnızca fiziksel girişin tespit edilmesiyle değerlendirilmemesi gerektiğini göstermesi bakımından tarihsel önem taşımaktadır.

Özellikle personelin yasaktan haberdar olmadığı, yasağı öğrenmesinin ardından derhâl ayrıldığı veya olayın gerçekleşme koşullarında kusurunun bulunmadığını gösteren durumların mevcut olduğu iddialarında, bu hususlar araştırılmalıdır.

Ancak kararın güncel 6413 sayılı Kanun kapsamında verilmediği ve 1957 yılında yürürlükte bulunan askerî mevzuata dayandığı göz önünde bulundurulmalıdır.

Tarihsel Kararların Güncel Disiplin Hukuku Bakımından Önemi

Askerî Yargıtayın eski disiplin mevzuatı kapsamında verdiği kararlar, günümüzde doğrudan 6413 sayılı Kanun uygulanarak verilmiş kararlarla aynı hukuki niteliğe sahip değildir.

Bununla birlikte söz konusu kararlar, yasak edilen yerlere girme fiilinin tarihsel gelişimini, üniforma unsurunun önemini ve garnizon komutanlığınca getirilen yasakların personel bakımından nasıl değerlendirildiğini açıklaması yönünden yararlı olabilir.

Güncel disiplin soruşturmalarında esas alınması gereken düzenlemeler, öncelikle 6413 sayılı Kanun’un yürürlükteki hükümleri ile 211 sayılı İç Hizmet Kanunu’nun ilgili maddeleridir.

Özellikle hukuki nitelendirme, kusur, ölçülülük ve savunma hakkı bakımından güncel mevzuatın uygulanması zorunludur.

Bu nedenle tarihsel emsal kararlar, mevcut kanun hükümlerinin yerine geçen bağlayıcı düzenlemeler olarak değil, hukuki değerlendirmeyi destekleyen içtihat örnekleri olarak kullanılmalıdır.

Yasak Edilen Yerlere Girme Fiili Nasıl İspatlanır?

Yasak edilen yerlere girmek nedeniyle disiplin cezası uygulanabilmesi için isnat edilen davranışın somut ve hukuka uygun delillerle ortaya konulması gerekmektedir.

Özellikle personelin hangi tarihte, hangi işletmeye, hangi kıyafetle ve hangi amaçla girdiğinin belirlenmesi önemlidir.

Bu kapsamda olay tutanakları, hukuka uygun şekilde elde edilmiş kamera görüntüleri, tanık ifadeleri, varsa işletmenin faaliyet ruhsatı ve garnizon komutanlığınca düzenlenen yasaklama emirleri delil olarak değerlendirilebilir.

Ancak herhangi bir tutanakta personelin “yasak yere girdiğinin görüldüğü” belirtilmiş olması, fiilin bütün kanuni unsurlarının ortaya konulduğunu her durumda göstermez.

Örneğin tutanakta personelin üniformalı olduğu belirtiliyor ancak hangi kıyafet parçalarını taşıdığı veya bu durumun nasıl tespit edildiği açıklanmıyorsa, üniforma unsurunun ispatı bakımından ek araştırma yapılması gerekebilir.

Aynı şekilde işletmenin bar olarak nitelendirildiği bir olayda, işletmenin gerçek faaliyet konusu ve bulunduğu bölümün özellikleri önem taşıyabilir.

Özellikle garnizon komutanlığınca ayrıca yasaklanan bir yere girildiği iddiasında, yasak kararının varlığı, kapsamı ve personelin bu yasaktan haberdar olup olmadığına ilişkin kayıtlar araştırılmalıdır.

Disiplin hukukunda olayın gerçekleştiği yönündeki genel kanaat ile kanuni fiilin bütün unsurlarının ispatlanması birbirinden farklıdır.

Bu nedenle idarenin yalnızca olay tutanağına dayanarak değil, personelin savunmasındaki esaslı açıklamaları da değerlendirerek karar vermesi gerekmektedir.

Yasak Edilen Yere Girme Disiplin Soruşturmasında Savunma Nasıl Yapılmalıdır?

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesi kapsamında hakkında disiplin soruşturması başlatılan personelin savunması hazırlanırken öncelikle isnat edilen davranışın açık biçimde belirlenmesi gerekmektedir.

Özellikle ilgili personelin hangi işletmeye girdiği, bu işletmenin neden yasak kapsamına alındığı ve olay sırasında resmî üniforma giyip giymediği açıklığa kavuşturulmalıdır.

Savunmada yalnızca personelin yasak yere gitmediğini veya olay nedeniyle askerî hizmetin zarar görmediğini ileri sürmek yeterli olmayabilir.

Örneğin personelin olay sırasında sivil kıyafetli olduğu iddia ediliyorsa, resmî üniforma unsurunun gerçekleşmediği yönündeki savunmanın somut delillerle desteklenmesi önem taşımaktadır.

Aynı şekilde işletmenin bar veya meyhane niteliğinde bulunmadığı ileri sürülüyorsa, işletmenin faaliyet ruhsatı, esas kullanım amacı ve olayın gerçekleştiği bölüm değerlendirilmelidir.

Garnizon komutanlığınca özel olarak yasaklanan bir yere girildiği iddiasında ise yasaklama kararının tarihi, kapsamı ve personele bildirilip bildirilmediği araştırılmalıdır.

Özellikle personelin ilgili yere resmî görev nedeniyle girdiği veya işletmenin niteliğini öğrendikten sonra derhâl ayrıldığı yönündeki açıklamalar, olayın kusur ve hukuka uygunluk boyutları bakımından önem taşıyabilir.

6413 sayılı Kanun’un 40. maddesi uyarınca, kanunda öngörülen istisna dışında savunma alınmadan disiplin cezası verilemez.

Savunma isteminde isnat edilen hususların personele açıkça bildirilmesi ve savunma için kanuni süre tanınması gerekmektedir. Yüksek disiplin kurulunun görev alanına girmeyen disiplinsizliklerde savunma için verilen süre iki iş gününden az ve ilk süre ile ilave sürenin toplamı beş iş gününden fazla olamaz.

Bu nedenle etkili bir savunmada yalnızca cezanın hafifletilmesi değil, öncelikle fiilin kanuni unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve idarenin bunu hangi delillerle ortaya koyduğu değerlendirilmelidir.

Yasak Edilen Yerlere Girmek Disiplin Cezasına Nasıl İtiraz Edilir?

6413 sayılı Kanun’un 41. maddesi uyarınca disiplin amirleri tarafından verilen disiplin cezalarına karşı, cezanın tebliğ edilmesinden itibaren iki iş günü içerisinde bir üst disiplin amirine yazılı olarak itiraz edilebilir.

Bu süre içerisinde itiraz edilmemesi hâlinde disiplin cezası kesinleşmektedir.

İtirazı inceleyen üst disiplin amiri, başvurunun haklı olduğunu değerlendirirse disiplin cezasını hafifletebilir veya tamamen kaldırabilir.

Yasak edilen yerlere girmek nedeniyle verilen aylıktan kesme cezasına karşı yapılacak itirazda, özellikle resmî üniforma unsurunun bulunup bulunmadığı ve girilen yerin kanuni yasak kapsamına girip girmediği önem taşımaktadır.

Bunun yanında garnizon komutanlığınca yasaklandığı ileri sürülen bir yer bakımından, yasaklama kararının varlığı ve ilgili personelin bu yasaktan haberdar olup olmadığı değerlendirilmelidir.

Ayrıca disiplin cezasını veren makamın yetkisi, soruşturmanın usule uygun yürütülmesi, savunma hakkına riayet edilmesi ve uygulanan aylıktan kesme oranının kanuna uygunluğu da itirazın hukuki gerekçeleri arasında yer alabilir.

İtiraz sırasında somut delillere dayanılması, özellikle tutanaklardaki çelişkilerin ortaya konulması ve fiilin yanlış nitelendirildiğine ilişkin açıklamaların hukuki gerekçelerle desteklenmesi önemlidir.

Yasak Edilen Yerlere Girmek Cezasına İptal Davası Açılabilir mi?

6413 sayılı Kanun’un 43. maddesi uyarınca subay, astsubay, uzman erbaş ve sözleşmeli erbaş ve erler hakkında verilen aylıktan kesme cezaları idari yargı denetimine tabidir.

Bu nedenle yasak edilen yerlere girmek nedeniyle verilen aylıktan kesme cezasının hukuka aykırı olduğu düşünülüyorsa, yetkili idare mahkemesinde iptal davası açılması mümkündür.

İptal davasında disiplin işleminin yetki, şekil, sebep, konu ve maksat unsurları bakımından hukuka uygunluğu incelenebilir.

Özellikle personelin sivil kıyafetle ilgili yere girdiğinin ortaya konulması, işletmenin kanuni yasak kapsamında bulunmaması veya garnizon komutanlığının özel yasaklama kararına ilişkin ciddi hukuki eksiklikler bulunması, işlemin sebep unsuru bakımından değerlendirilmesine neden olabilir.

Ayrıca soruşturmanın eksik yürütülmesi, fiilin yeterli delillerle ortaya konulamaması veya savunma hakkına uyulmaması da iptal davasında önem taşıyabilir.

6413 sayılı Kanun’un 43. maddesi uyarınca dava açma süresi disiplin cezasının kesinleşmesinden itibaren başlamaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 7. maddesinde idare mahkemelerinde genel dava açma süresi altmış gün olarak düzenlenmiştir.

Bu nedenle disiplin cezasının hangi tarihte kesinleştiğinin doğru belirlenmesi ve dava açma süresinin buna göre hesaplanması gerekmektedir.

Özellikle aylıktan kesme cezasının personelin disiplin ceza puanı ve diğer özlük işlemleri bakımından sonuçlar doğurabilmesi, iptal davasının yalnızca kesilen paranın geri alınması açısından değerlendirilmemesi gerektiğini göstermektedir.

Mahkeme Aylıktan Kesme Cezasını İptal Ederse Kesilen Para İade Edilir mi?

Yasak edilen yerlere girmek nedeniyle verilen aylıktan kesme cezasının mahkeme tarafından iptal edilmesi hâlinde, hukuka aykırı disiplin işleminin dayanağı ortadan kalkmaktadır.

Bu durumda personelin aylığından yapılan kesintinin iadesi gündeme gelebilir.

Ancak kesilen tutarın iadesi, faiz talepleri ve diğer parasal haklar bakımından dava dilekçesindeki talepler ile mahkeme kararının kapsamı dikkate alınmalıdır.

Ayrıca disiplin cezasının iptali, personelin disiplin kayıtlarında gerekli düzeltmelerin yapılması ve bu cezaya bağlı idari sonuçların yeniden değerlendirilmesi bakımından da önem taşıyabilir.

Yasak Edilen Yerlere Girmek Nedeniyle Uzman Çavuşun Sözleşmesi Feshedilir mi?

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde düzenlenen yasak edilen yerlere girmek fiilinin doğrudan yaptırımı aylıktan kesme cezasıdır.

Bu nedenle tek bir yasak yere girme disiplinsizliğinin gerçekleşmiş olması, her durumda otomatik olarak uzman erbaş sözleşmesinin feshedileceği anlamına gelmez.

Bununla birlikte personelin geçmiş disiplin cezaları, disiplin ceza puanı veya sayısı ve 3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu’nun ilgili sözleşme feshi hükümleri bakımından farklı sonuçlar gündeme gelebilir.

Özellikle 6413 sayılı Kanun’un 21. maddesinde disiplin ceza sayısı veya puanına bağlı olarak Silahlı Kuvvetlerden ayırma cezası uygulanmasına ilişkin hükümler bulunmaktadır.

Bunun yanında yasak edilen yere girme davranışıyla birlikte başka bir ağır disiplinsizliğin de gerçekleştirildiği iddia ediliyorsa, söz konusu fiilin kendi kanuni unsurları içerisinde değerlendirilmesi gerekir.

Ancak yalnızca personelin sivil kıyafetle bir bara girdiğinin tespit edilmesi veya herhangi bir eğlence işletmesinde bulunduğunun ileri sürülmesi, doğrudan sözleşme feshi sonucuna ulaşılması için yeterli değildir.

Bu nedenle mesleki statüyü etkileyen işlemlerin hukuka uygunluğu değerlendirilirken fiilin gerçekleştiği koşullar, dayanak kanun hükmü ve diğer kanuni şartlar ayrı ayrı incelenmelidir.

Yasak Edilen Yerlere Girmek Disiplinsizliğinde Zamanaşımı Süresi

6413 sayılı Kanun’un 39. maddesinde disiplin cezalarına ilişkin zamanaşımı süreleri düzenlenmiştir.

Buna göre disiplin amirleri tarafından, disiplinsizliğin öğrenilmesinden itibaren bir ay ve her hâlde fiilin işlendiği tarihten itibaren iki yıl geçtikten sonra disiplin cezası verilemez.

Fiilin inceleme ve araştırma gerektirmesi hâlinde, bir ay içerisinde inceleme ve araştırmaya başlanmış olması ve bu sürecin altı ayı geçmemesi şartıyla, inceleme ve araştırma için geçen süre bir aylık süreye dâhil edilmez.

Disiplin kurullarında yapılan tahkikatlarda ise fiilin disiplin amiri tarafından öğrenilmesinden itibaren altı ay ve fiilin işlendiği tarihten itibaren iki yıllık süre esas alınmaktadır.

Kanunda belirli yargısal süreçler ve mahkeme kararları sonrasında gerçekleştirilecek işlemler bakımından özel hükümler de bulunmaktadır.

Bu nedenle yasak edilen yerlere girmek nedeniyle yürütülen disiplin soruşturmasında olayın tarihi, disiplin amirinin fiili öğrendiği tarih ve disiplin cezasının verildiği tarih birlikte değerlendirilmelidir.

Zamanaşımı süresinin geçirilmesi, disiplin cezası verme yetkisini etkileyebileceğinden, bu husus hem savunma hem de iptal davası bakımından önem taşımaktadır.

TSK Yasak Edilen Yerlere Girmek Hakkında Sıkça Sorulan Sorular

Askerin üniformayla bara girmesinin cezası nedir?

Askerin üniformayla bara girmesi, 6413 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Disiplin Kanunu’nun 18/1-e maddesinde aylıktan kesme cezasını gerektiren yasak edilen yerlere girmek disiplinsizliği kapsamında değerlendirilmektedir. Kanun hükmünde barlar açıkça sayıldığından, bu tür işletmelere resmî üniformayla girilmesi için ayrıca garnizon komutanlığınca özel bir yasaklama kararı alınması gerekmemektedir.

Ancak disiplin cezası uygulanabilmesi için personelin gerçekten resmî üniforma giydiği, girdiği yerin hukuken bar niteliğinde bulunduğu ve isnat edilen davranışın somut delillerle ortaya konulduğu belirlenmelidir. Özellikle işletmenin yalnızca adında bar kelimesinin bulunması veya alkollü içki servisi yapması, her durumda aynı sonuca ulaşılmasını gerektirmez.

Askerî personel sivil kıyafetle bara girebilir mi?

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde yasak edilen yerlere girmek disiplinsizliği resmî üniforma unsuruyla düzenlenmiştir. Bu nedenle askerî personelin görev dışında sivil kıyafetle bir bara gitmesi, tek başına bu bent kapsamında aylıktan kesme cezasını gerektiren disiplinsizliği oluşturmaz. Ancak personelin gerçekleştirdiği başka davranışların farklı disiplin hükümlerini ihlal edip etmediği ayrıca değerlendirilebilir.

Özellikle sivil kıyafetle bara gitmek ile askerlik mesleğinin saygınlığını zedeleyen ve kanunda ayrıca yaptırıma bağlanmış bir davranışta bulunmak birbirinden farklıdır. Disiplin cezası uygulanabilmesi için soyut değerlendirmeler yerine somut fiilin ilgili kanuni tanıma uygun olması gerekmektedir.

Askerler izinliyken bara gidebilir mi?

Askerî personelin izinli olduğu sırada bara gitmesi değerlendirilirken öncelikle hangi kıyafetle hareket ettiği ve olayın hangi koşullarda gerçekleştiği önem taşımaktadır. 6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde, fiilin mesai saatlerinde gerçekleşmesi gerektiğine ilişkin özel bir şart bulunmamakta; resmî üniformayla belirli yerlere girilmesi yasaklanmaktadır.

Bu nedenle izinli olmak, üniformayla bar veya meyhaneye girme yasağını kendiliğinden ortadan kaldırmaz. Buna karşılık personelin sivil kıyafetle ve görev dışında bu tür bir yere gitmesi, yalnızca bu nedenle 18/1-e maddesini ihlal ettiği anlamına gelmez. Somut olayda başka bir disiplin hükmünün uygulanıp uygulanamayacağı ise ayrıca değerlendirilmelidir.

Üniformayla alkollü restorana girmek yasak mıdır?

Askerî personelin üniformayla alkollü içki servisi yapılan bir restorana girmesi, her durumda 6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesindeki disiplinsizliği oluşturmaz. Çünkü kanun, alkollü içki satılan bütün işletmeleri değil, özellikle bar, meyhane ve bunlara benzer yerleri düzenlemektedir. Bu nedenle işletmenin gerçek faaliyet konusu ve kullanım amacı önem taşımaktadır.

Özellikle yemek hizmetinin esas olduğu bir restoran ile eğlence ve içki tüketiminin temel faaliyet olarak yürütüldüğü bir işletme arasında farklılık bulunabilir. Bunun yanında garnizon komutanlığınca ilgili işletmeye yönelik özel bir yasaklama kararı bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

Garnizon komutanlığı hangi yerlere girilmesini yasaklayabilir?

Garnizon komutanlıkları, ilgili askerî mevzuatın tanıdığı yetkiler çerçevesinde askerî personelin resmî üniformayla girmesinde sakınca görülen belirli yerler hakkında yasaklama kararları alabilir. Ancak bu yetkinin kullanılması sırasında askerî hizmetin gerekleri, yasağın amacı ve hukuki belirlilik ilkesi dikkate alınmalıdır.

Özellikle yasaklanan yerin açıkça belirlenmesi ve yasağın hangi personel bakımından geçerli olduğunun anlaşılabilir olması önem taşımaktadır. Belirsiz, kapsamı açıklanmamış veya personele hangi davranışın yasaklandığını göstermeyen düzenlemeler, disiplin sorumluluğunun belirlenmesinde sorun doğurabilir. Bu nedenle somut olayda garnizon komutanlığının ilgili yasağı hangi hukuki dayanakla ve ne şekilde yürürlüğe koyduğu incelenmelidir.

Garnizon komutanlığının yasak kararı personele tebliğ edilmemişse ceza verilebilir mi?

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde bütün yasaklar bakımından açıkça yazılı ve imzalı tebliğ şartı düzenlenmemiştir. Ancak garnizon komutanlığınca ayrıca yasaklanan bir yer nedeniyle disiplin cezası uygulanacaksa, söz konusu yasağın kapsamı ve personelin bu yasaktan haberdar olup olmadığı önem taşıyabilir. Özellikle yasağın hiç duyurulmadığı veya personelin bunu bilmesinin objektif olarak beklenemeyeceği durumlarda kusur yönünden hukuki itirazlar ileri sürülebilir.

Bununla birlikte bar, meyhane, genelev ve kumarhaneler kanunda doğrudan sayıldığından, bu yerler bakımından ayrıca garnizon komutanlığının yasaklama kararının tebliğ edilmesi gerektiği söylenemez. Bu nedenle kanunda doğrudan yasaklanan yerler ile özel garnizon emriyle yasaklanan yerler birbirinden ayrılmalıdır.

Askerî üniformayla bara girip alkol içmemek disiplin cezasını engeller mi?

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde düzenlenen yasak, alkollü içki tüketilmesine değil, belirli yerlere resmî üniformayla girilmesine ilişkindir. Bu nedenle personelin bar niteliğindeki bir işletmeye üniformayla girdiği ve fiilin diğer unsurlarının gerçekleştiği olayda, alkol tüketilmemiş olması tek başına disiplin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Ancak olayda personelin hangi amaçla ilgili yerde bulunduğu, işletmenin gerçek niteliği ve hukuka uygunluk nedeni oluşturabilecek bir durumun bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Özellikle resmî görev nedeniyle gerçekleştirilen zorunlu girişler ile özel amaçlı sosyal faaliyetler aynı değerlendirmeye tabi tutulmamalıdır.

Askerî personelin üniformayla meyhaneye gitmesi yasak mı?

211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu’nun 34. maddesi ile 6413 sayılı Disiplin Kanunu’nun 18/1-e maddesinde meyhaneler açıkça yasak kapsamında sayılmıştır. Dolayısıyla askerî personelin resmî üniformayla meyhaneye girmesi, kanuni şartların gerçekleşmesi hâlinde aylıktan kesme cezasını gerektirebilir.

Bununla birlikte işletmenin gerçekten meyhane niteliğinde bulunup bulunmadığı önemlidir. Yalnızca alkollü içki servisi yapılan her restoranın doğrudan meyhane olarak kabul edilmesi doğru değildir. İşletmenin ruhsatı, fiilî faaliyet konusu ve kullanım biçimi birlikte incelenmelidir.

Askerî üniformayla otelin bar bölümüne girmek disiplin cezası gerektirir mi?

Otel bünyesinde bulunan bir bar veya içecek servis alanına girilmesi durumunda, ilgili bölümün niteliği ve somut olayın özellikleri değerlendirilmelidir. Özellikle otelin lobi alanı, restoranı ve bağımsız biçimde faaliyet gösteren eğlence bölümleri arasında farklılık bulunabilir.

Bu nedenle askerî personelin üniformayla bir otele girmiş olması, yalnızca otelde bar bulunduğu gerekçesiyle yasak edilen yere girmek disiplinsizliğini oluşturmaz. Ancak personelin doğrudan bar niteliğindeki bir bölüme girdiği veya garnizon komutanlığınca yasaklanan yerde bulunduğu tespit edilirse, ilgili kanuni şartlar çerçevesinde disiplin sorumluluğu gündeme gelebilir.

Yasak yere yanlışlıkla giren asker disiplin cezası alır mı?

Askerî personelin yasak kapsamındaki bir yere yanlışlıkla girdiğini ileri sürmesi hâlinde, girişin hangi koşullarda gerçekleştiği ve personelin kusurunun bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Özellikle işletmenin niteliğinin dışarıdan anlaşılmaması veya garnizon komutanlığının özel yasağından haberdar olunmaması gibi durumlar önem taşıyabilir.

Ancak yanlışlık iddiası, tek başına her olayda disiplin sorumluluğunu ortadan kaldıran kesin bir neden değildir. Personelin ilgili yerin niteliğini ne zaman öğrendiği, öğrendikten sonra nasıl davrandığı ve olayın diğer koşulları birlikte değerlendirilmelidir. Bu nedenle kısa süreli veya yanlışlıkla gerçekleştiği ileri sürülen girişlerin hukuki niteliği somut delillere göre belirlenmelidir.

Resmî görev nedeniyle bara veya yasaklanan yere girilirse disiplin cezası verilir mi?

Resmî bir görevin yerine getirilmesi amacıyla yasak kapsamındaki bir yere girilmesi, özel amaçlı girişten farklı değerlendirilmelidir. Özellikle yetkili makam tarafından verilen hukuka uygun bir görevin icrası, acil müdahale veya zorunluluk nedeniyle ilgili yere girilmesi hâlinde hukuka uygunluk nedenleri gündeme gelebilir.

Ancak personelin gerçekten görev nedeniyle hareket ettiğinin somut olayda ortaya konulması gerekmektedir. Özellikle görevlendirme belgeleri, olay tutanakları ve yetkili makamların emirleri bu değerlendirmede önem taşıyabilir. Yalnızca sonradan resmî görev gerekçesinin ileri sürülmesi, fiilin otomatik olarak hukuka uygun kabul edilmesini sağlamaz.

Yasak edilen yerlere girmek nedeniyle aylıktan ne kadar kesilir?

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde düzenlenen yasak edilen yerlere girmek disiplinsizliğinin yaptırımı aylıktan kesme cezasıdır. Kesinti oranı, aynı Kanun’un 12. maddesi ve ekli (1) sayılı yetki çizelgesine göre belirlenmektedir. Bu nedenle her olayda bütün personel bakımından aynı oranda maaş kesintisi yapılacağı söylenemez.

Ayrıca kesintiye esas alınacak tutar, personelin banka hesabına yatan net maaşı değil, sosyal güvenlik mevzuatına göre hesaplanan prime esas kazanç tutarıdır. Disiplin işleminin hukuka uygunluğu değerlendirilirken kesinti oranı, ceza veren makamın yetkisi ve hesaplamanın kanuna uygunluğu birlikte incelenmelidir.

Yasak edilen yerlere girmek nedeniyle bir alt ceza verilebilir mi?

6413 sayılı Kanun’un 14. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca disiplin amirleri, personelin olumlu hizmet, sicil ve disiplin safahatını ve fiilin niteliğini dikkate alarak bir derece hafif ceza uygulayabilir. Bu nedenle yasak edilen yerlere girmek nedeniyle aylıktan kesme cezası uygulanması gündeme gelen personel bakımından bir alt ceza talebinde bulunulması mümkündür.

Ancak bir alt ceza uygulanması mutlak bir hak değildir. Özellikle personelin geçmiş disiplin durumu, olayın işleniş biçimi ve kusurun ağırlığı değerlendirilmelidir. Bunun yanında fiilin kanuni unsurlarının gerçekleşmediği durumlarda öncelikle disiplin işleminin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmeli, bir alt ceza talebi bu itirazların yerine geçirilmemelidir.

Yasak edilen yerlere girmek nedeniyle uzman çavuşun sözleşmesi feshedilir mi?

6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesindeki fiilin doğrudan yaptırımı aylıktan kesme cezasıdır. Bu nedenle yalnızca söz konusu disiplinsizliğin gerçekleştirilmiş olması, uzman erbaş sözleşmesinin her durumda otomatik olarak feshedileceği anlamına gelmez. Ancak personelin geçmiş disiplin durumu ve ilgili mevzuatın öngördüğü diğer şartlar ayrıca değerlendirilebilir.

Özellikle 6413 sayılı Kanun’un disiplin ceza sayısı veya puanına bağlı ayırma hükümleri ile 3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu’nun sözleşme feshi düzenlemeleri önem taşımaktadır. Somut olayda başka bir ağır disiplinsizliğin gerçekleştiği ileri sürülüyorsa, bu fiilin kanuni unsurlarının ayrıca ortaya konulması gerekir. Bu nedenle yalnızca yasak bir yere girildiği yönündeki genel değerlendirmeler üzerinden doğrudan sözleşme feshi sonucuna ulaşılması hukuken doğru değildir.

Yasak edilen yerlere girmek nedeniyle verilen disiplin cezasına nasıl itiraz edilir?

6413 sayılı Kanun’un 41. maddesi uyarınca disiplin amiri tarafından verilen aylıktan kesme cezasına karşı, cezanın tebliğinden itibaren iki iş günü içerisinde bir üst disiplin amirine yazılı olarak itiraz edilebilir. İtirazın süresi içerisinde yapılmaması hâlinde disiplin cezası kesinleşir.

İtiraz sırasında özellikle personelin resmî üniforma giyip giymediği, girilen yerin kanuni yasak kapsamında bulunup bulunmadığı ve varsa garnizon komutanlığının özel yasaklama kararının kapsamı üzerinde durulmalıdır. Ayrıca disiplin soruşturmasında kullanılan delillerin yeterliliği, savunma hakkına uyulması ve uygulanan kesinti oranının hukuka uygunluğu da değerlendirilmelidir.

Yasak edilen yerlere girmek disiplin cezasına karşı dava açılabilir mi?

Subay, astsubay, uzman erbaş ve sözleşmeli erbaş ve erler hakkında verilen aylıktan kesme cezaları, 6413 sayılı Kanun’un 43. maddesi çerçevesinde idari yargı denetimine tabidir. Bu nedenle yasak edilen yerlere girmek gerekçesiyle verilen disiplin cezasının iptali için yetkili idare mahkemesinde dava açılması mümkündür.

İptal davasında disiplin işleminin hukuki dayanağı, fiilin kanuni unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve soruşturmanın usule uygunluğu incelenebilir. Özellikle personelin sivil kıyafetli olması, girilen yerin yasak kapsamında bulunmaması veya özel garnizon yasağı bakımından hukuki belirsizliklerin mevcut olması önem taşıyabilir. Dava açma süresinin cezanın kesinleşmesinden itibaren hesaplanması gerektiği unutulmamalıdır.

Yasak edilen yerlere girmek cezası mahkeme tarafından iptal edilirse ne olur?

Yasak edilen yerlere girmek nedeniyle verilen aylıktan kesme cezasının mahkeme tarafından iptal edilmesi hâlinde, disiplin işleminin hukuki dayanağı ortadan kalkar. Bu durumda personelin aylığından yapılan kesintinin iadesi ve disiplin kayıtları üzerinde gerekli düzeltmelerin yapılması gündeme gelebilir.

Ancak parasal hakların iadesi, faiz talepleri ve iptal kararının diğer idari işlemlere etkisi bakımından dava dilekçesinin içeriği ile mahkeme kararının kapsamı önem taşımaktadır. Özellikle disiplin cezasına bağlı olarak personelin özlük durumunu etkileyen başka işlemler tesis edilmişse, bunların da ilgili hukuki düzenlemeler çerçevesinde değerlendirilmesi gerekebilir.

Sonuç: Yasak Edilen Yerlere Girmek Disiplinsizliğinin Hukuki Değerlendirmesi

Türk Silahlı Kuvvetlerinde askerî üniformanın temsil ettiği kurumsal saygınlığın korunması, askerî disiplin sisteminin önemli unsurlarından biridir. Bu nedenle 211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu’nun 34. maddesinde askerî personelin üniformasının şeref ve haysiyetini koruma yükümlülüğü düzenlenmiş, belirli yerlere resmî üniformayla girilmesi açıkça yasaklanmıştır.

6413 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Disiplin Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde ise resmî üniforma ile genelev, kumarhane, meyhane, bar ve benzeri yerlere veya garnizon komutanlıklarınca yasaklanan diğer yerlere girmek, aylıktan kesme cezasını gerektiren disiplinsizlik olarak düzenlenmiştir.

Bununla birlikte kanun koyucunun resmî üniforma unsuruna açıkça yer vermiş olması, disiplin fiilinin kapsamının belirlenmesi bakımından önem taşımaktadır. Özellikle askerî personelin sivil kıyafetle bir bara veya meyhaneye gitmesi, tek başına 18/1-e maddesinde düzenlenen disiplinsizliğin bütün unsurlarının gerçekleştiği anlamına gelmez. Bu tür davranışların farklı disiplin hükümleri kapsamında değerlendirilmesi ise ilgili hükümlerin kendi kanuni şartlarının bulunmasına bağlıdır.

Ayrıca kanunda sayılan yerler ile garnizon komutanlıklarınca ayrıca yasaklanan diğer yerler arasında hukuki ayrım yapılması gerekmektedir. Özellikle garnizon komutanlığının özel yasaklama kararına dayanılarak işlem tesis edilen olaylarda, yasağın kapsamı, hukuki dayanağı ve personelin söz konusu yasaktan haberdar olup olmadığı önem taşımaktadır.

Askerî Yargıtayın önceki mevzuat dönemine ilişkin kararları da üniforma unsurunun, yasaklama kararının ve kusurun değerlendirilmesi bakımından tarihsel örnekler sunmaktadır. Bununla birlikte güncel disiplin işlemlerinin hukuka uygunluğu belirlenirken öncelikle 6413 sayılı Kanun’un yürürlükteki hükümleri esas alınmalıdır.

Disiplin soruşturmasında yalnızca personelin belirli bir işletmede bulunduğunun ileri sürülmesi yeterli olmayıp, ilgili yere hangi kıyafetle girdiği, işletmenin hukuki niteliği ve fiilin hangi somut delillerle ortaya konulduğu araştırılmalıdır. Ayrıca soruşturmanın usule uygun yürütülmesi, savunma hakkının korunması ve uygulanacak yaptırımın ölçülü biçimde belirlenmesi gerekmektedir.

Sonuç olarak TSK yasak edilen yerlere girmek disiplinsizliği nedeniyle aylıktan kesme cezası uygulanabilmesi, yalnızca askerî personelin belirli bir işletmeye gitmesine değil, 6413 sayılı Kanun’un 18/1-e maddesinde düzenlenen fiilin bütün kanuni unsurlarının somut olayda gerçekleştiğinin ortaya konulmasına bağlıdır. Askerî disiplinin korunması kadar personelin hukuki güvencelerinin gözetilmesi, fiilin doğru nitelendirilmesi ve disiplin işlemlerinin yeterli gerekçeye dayanması da hukuk devleti ilkesinin gereğidir.

Bu Yazıda
Son blog içeriklerini incelediniz mi?

En son eklenen güncel içeriklerimiz.

4/B Sözleşmeli Personel Disiplin Cezaları ve Sözleşme Feshi
TCDD Görevde Yükselme ve Ünvan Değişikliği Sınavı Davası
Verilen Emir ve Görevleri Tam ve Zamanında Yapmamak: 657 Sayılı Kanun 125/C-a Disiplin Suçu
657 Sayılı Kanun’a Göre Memurların Mazeret İzni, Hastalık İzni ve Refakat İzni Hakları (2026)
Yazıyı Paylaş
Somut dosyanız için hukuki değerlendirme alın.

Dosyanın niteliği, süreler ve uygulanacak mevzuat somut olay bazında değerlendirilir.

0%
Hesaplanıyor...
Aradığınız içeriği bulamadınız mı?

Hukuki konunuz farklı bir başlık altında değerlendiriliyor olabilir. Faaliyet alanlarını inceleyebilir veya iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

WhatsApp Hattı

Daha hızlı iletişime geçmek ve detaylı bilgi almak için hemen mesaj gönderin.

+90 551 411 81 81
HH
HankaHukuk

https://hankahukuk.com

İLGİLİ İÇERİKLER
Benzer hukuki içerikler.
YAZI
26 dk
Genel
4/B Sözleşmeli Personel Disiplin Cezaları ve Sözleşme Feshi

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesi kapsamında kamu kurum ve kuruluşlarında[…]

Devamını Gör
YAZI
23 dk
Genel
TCDD Görevde Yükselme ve Ünvan Değişikliği Sınavı Davası

Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü (TCDD) ile TCDD Taşımacılık AŞ[…]

Devamını Gör
YAZI
15 dk
Genel
Verilen Emir ve Görevleri Tam ve Zamanında Yapmamak: 657 Sayılı Kanun 125/C-a Disiplin Suçu

Devlet memurlarının kendilerine verilen emir ve görevleri tam ve zamanında yerine getirmeleri,[…]

Devamını Gör